as miñas mulleres

Na primeira noite non parei de comerlle a cona. Coma se fora un can, coma se fora un oso formigueiro…
Comina tanto que me pediu que parara, daquela non tiña medida, deixeina esgotada.

A segunda noite descubriu que eu nunca lle metera o carallo a unha muller. Non porque llo dixera, fíxoselle evidente despois de cinco minutos tentando meterllo sen acadalo.

Despois de tanto tempo sen foder con ninguén por non levar condóns enriba metinlla sen goma.
Foi mágoa non cronometralo, debín bater o record de precocidade na exaculación, cando me decatei xa me correra. A que nin se decatou foi ela, abofé.

O meu compañeiro de cuarto quedou fora aquela noite. Foi por unha boa causa.