as miñas mulleres

a tua cona nos meus dedos, quente e humida, coma sempre. E coma sempre unha sorpresa.
Non sei se o meu carallo garda ainda algunha sorpresa para ti. Penso que non.
Xa non.
Despois do maratón daquela noite.
E ainda así segues buscando ás apalpadas algún novo detalle.

Tiveron que chegar as olimpiadas para voltar ós xogos. E non parecía que pasara tanto tempo, e xa van… Canto tempo era? sabes?

Tanto ten, bícame outra vez e cala.