as miñas mulleres

A conductora calaba moito.
Supoño que estaría namorada e por iso calaba, porén non era boa idea.
O moito e ben que me comeu o carallo non puido evitar que deixara de estar a gusto con ela.
Tampouco os seus grandes peitos.
Sempre me culpei de que non chegara a ter orgasmos comigo, nin masturbándoa, nin comendolle a cona, nin metendolle o carallo.
Foi mais do que puiden aturar. ¿Seguiría ainda con ela se finxira orgasmos?

¿Finxirían o resto das mulleres que estiveron comigo? ¿e faríano sempre?

Espero que non. O meu orgullo de macho agarda que non.

Diga o que diga, nada desculpa o mal que me despedín dela, e o dano que lle fixen. Se cadra ela perdóame, eu non.
Por sorte xa non estou ó alcance dos seus dentes.